There and Back Again

روزی ما دوباره کبوترهای‌مان را پیدا خواهیم کرد
و مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت.

روزی که کمترین سرود
بوسه‌است
و هر انسان
برای هر انسان
برادری‌ست.

روزی که دیگر درهای خانه‌شان را نمی‌بندند
قفل
افسانه‌یی‌ست
و قلب
برای زندگی بس است.

روزی که معنای هر سخن دوست داشتن است.
تا تو بخاطر آخرین حرف دنبال سخن نگردی.

روزی که آهنگ هر حرف
زندگی‌ست
تا من به خاطر شعر رنج جست [...]

در دو چشمش گناه می‌خندید

بر رخش نور ماه می‌خندید

در گذرگاه آن لبان خموش

شعله‌یی بی پناه می‌خندید

شرمناک و پر از نیازی گنگ

با نگاهی که رنگ مستی داشت

در دو چشمش نگاه کردم و گفت

باید از عشق حاصلی برداشت

سایه یی روی سایه یی خم شد

در نهانگاه راز پرور شب

نفسی روی گونه‌یی لغزید

بوسه‌یی شعله زد میان دو لب

فروغ