1 | tafakkor azad
نوامبر 12, 2009 در ساعت 1:47 ق.ظ

سال ِ سی saal e si

..

بسی رنج بردند در ا ین سال ِ سی

عرب زنده سازند ازین پارسی

-

بسی کوشش ِ پوچ و بیهوده بود

که خون ِ بهی در تنش ، چیره بود

-

که پارسی به اندیشه خواهد بهی

به گفتار نیک ، جوید او فَرّ َهی

-

به کردار ِ نیکو ، کُند یاوری

چو مینو سرشت ، راه ِ نیک پیروی

-

به کوروش نگهبان شدند آن زمان

به آزادگی ، دین ِ مردم ، میان

-

تو نوشیروان و کاخ ِ بلندش به بین

سرای ِ ، ژنده پیر زن ، کنارش به بین

-

سرای ِ حقیر ، در بَر ِ کاخ ِ آن دادگر

کج آرد لب ِ کاخ و ایوان ، ازین بود و بَر

-

که شه بود و فرمانروا ، او در آن سرزمین

به گردن نهاد، خواست ِ آن ، آدم کمترین

-

که انسان و رای اش تمام است گرام

وَ ، شه ، خواست ِ مردم ، گُزارد احترام

-

نه چون تازیان تیغ هندی به دست

که هر کو ، ز ِ من دین نیارَد ، بد است

-

تو گر دین ما را نخواهی به خود

نیارد به تو زیستن ، جان به شد

-

چو مردان به کُشت ، همسران را کنیزی به بُرد

و کودک به خدمت به باید ، نه بازی چو خُرد

-

زنان را به گوید ، به عقل ناقص اند

به رای و شهادت ، به نیمه بس اند

-

مدار جز ز ِ خود ، چشم نیکو گری

تو پارسی ، به کن نیک خود پیروی

-

به گفتار و پندار و کردار نیک

شَوی با اهورا ، جهان را شریک

..

سوز